تاثیر اعتیاد به مواد مخدر در حدوث حجر از منظر فقه و حقوق

نویسندگان

1 دکتری حقوق خصوصی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول). phd.hhspl@gmail.com

2 استادیار گروه حقوق دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران. khadem8@hotmail.com

10.30495/alr.2021.690715

چکیده

ماده 1207 قانون مدنی محجورین را به سه گروه صغار، اشخاص غیر رشید و مجانین تقسیم بندی نموده است. نویسندگان این مقاله با تبیین صفات و ویژگی‌های افراد معتاد و همچنین بررسی آثار سوء مصرف مواد مخدر بر شخصیت، قصد و اراده آنان، قرار گرفتن معتادین در زمره محجورین را مورد مطالعه و امکان سنجی قرار داده اند. با قبول این واقعیت که فرد معتاد در حالت نشئگی یا خماری و تحت تاثیر استعمال مواد مخدر، همچون شخص سفیه یا مجنون، اقدام به معاملات سفهی می نماید، قراردادن این افراد در گروه محجورین موضوع ماده 1207 قانون مدنی قابل تامل به نظر می رسد.با توجه به مبنای حجر افراد سفیه یا مجنون که به جهت حفظ اموال آنان و افراد واجب النفقه ایشان و همچنین صیانت از اموال جامعه اسلامی می باشد، قرارگرفتن فرد معتاد در زمره ی محجورین (سفها و مجانین) در خور توجه می نماید.  اگرچه این تفکر با نظریه سازمان پزشکی قانونی کشور که معتقد به سفیه بودن افراد معتاد است انطباق دارد، لکن، قانون و رویه قضایی با قراردادن افراد معتاد در دسته محجورین فاصله زیادی دارد.

کلیدواژه‌ها