ضرورت توسعه صلاحیت دیوان بین المللی کیفری به جرایم مواد مخدر با بررسی کنوانسیون 1988 و تاثیرات آن بر سیاستگذاری‌‌های ایران در حوزه امنیت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشیار حقوق الملل، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

10.30495/alr.2022.1947529.2245

چکیده

هدف از انجام این مطالعه بررسی امکان توسعه صلاحیت دیوان بین المللی کیفری بر مبنای کنوانسیون 1988 می‌باشد. توسعه مذکور بر سیاستگذاری کشورهای درگیر با مواد مخدر تاثیرگذار خواهد بود.
اولین سند بین ‌المللی که الزامات و تعهداتی‌ را برای دول امضا کننده ایجاد نموده است تا عمل تطهیر عواید نامشروع را در حوزۀ قوانین داخلی جرم ‌انگاری‌ نمایند‌، کنوانسیون‌ سازمان ملل متحد علیه قاچاق مواد مخدّر و داروهای روان‌گردان مصوب 19‌ دسامبر‌ 1988، معروف به «کنوانسیون وین» است. در این کنوانسیون تنها جرمی که می‌تواند موضوع جرم تطهیر‌ واقع‌ شود‌، قاچاق مواد مخدّر و داروهای روان‌گردان است. بر طبق بند ب مادۀ 3 کنوانسیون مذکور‌، تطهیر‌ عواید‌ ناشی از جرم عبارت است از: تبدیل یا انتقال اموال با علم بر اینکه‌ چنین‌ اموالی‌ ناشی از جرم قاچاق مواد مخدّر می‌باشد یا ناشی از عمل مشارکت در چنین‌ جرمی‌ هستند، به منظور اختفا یا انحراف منشأ غیر قانونی مال یا به منظور‌ کمک‌ به‌ کسی که در ارتکاب چنین جرمی نقش داشته تا از آثار قانونی عمل ارتکابی‌ خود‌ بگریزد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد کنوانسیون 1988 تحت صلاحیت سرزمینی و پرچمی موضوع رسیدگی به جرایم مواد مخدر را بررسی نموده است و امکان توسعه صلاحیت دیوان بین المللی کیفری به جرائم مواد مخدر وجود دارد. در صورتی که توسعه مذکور مورد شناسایی قرار گیرد برنامه‌ریزی‌های امنیتی ایران برای مقابله با قاچاق مواد مخدر متفاوت خواهد شد.

کلیدواژه‌ها