معاضدت قضایی و عدالت کیفری بین المللی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه حقوق، واحد نوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، نوشهر، ایران.

2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران(نویسنده مسئول)

3 کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی واحد علوم و تحقیقات ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.

چکیده

زمینه و هدف: مقاله حاضر به بررسی معاضدت قضایی و تأثیر آن بر عدالت کیفری بین‌المللی پرداخته است. سؤال اساسی که در این خصوص مطرح و مورد بررسی قرار گرفته، این است که معاضدت و معاضدت قضایی چگونه بر عدالت کیفری بین‌المللی تأثیرگذار است؟ معاضدت قضایی می‌تواند با مقابله با بی‌کیفری و برجسته‌تر شدن محاکم کیفری داخلی و کوتاه شدن فرایند رسیدگی تأثیر مهمی بر اجرای عدالت کیفری بین‌المللی داشته باشد. معاضدت قضایی همکاری در همه زمینه‌های قضایی را شامل می‌شود.
روش: مقاله حاضر توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از روش کتابخانه‌ای به بررسی موضوع پژوهش پرداخته است.
یافته‌ها و نتایج: در اسناد بین‌المللی نظیر کنوانسیون پالرمو و کنوانسیون وین «گسترده‌ترین اقدامات مربوط به معاضدت  قضایی» بکار برده شده است که این امر بر گستردگی دامنه معاضدت قضایی دلالت دارد. اشکال معاضدت قضایی محدود نبوده و دولت‌های مختلف می‌توانند هرگونه معاضدت قضایی را که در حقوق داخلی آنها مجاز شناخته شده است، مورد توافق  قرار دهند. اخذ شهادت و یا توضیحات از اشخاص، ابلاغ اوراق قضایی، انجام عملیات تجسسی و توقیف اموال، بازرسی اقلام و اماکن مورد استفاده، تأمین اطلاعات و اسناد، تأمین اصول اسناد و یا نسخ مصدق اوراق، سوابق مربوطه از جمله سوابق بانکی، مالی، شرکتی و یا تجاری، تشخیص منشأ و یا ردیابی عواید، اموال و یا اقلام دیگر برای استفاده در مقام اثبات جرائم ارتکابی از جمله اشکال معاضدت قضایی می‌باشد که به صراحت در کنوانسیون وین نام برده شده است.

کلیدواژه‌ها