روش‌های پرداخت در بیع بین‌المللی با تکیه بر اعتبارات اسنادی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد حقوق تجارت بین الملل، گروه حقوق، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران.

2 استادیار گروه حقوق، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.

چکیده

امروزه شاهد روش‌های متفاوت پرداخت در قراردادهای بیع بین‌المللی می‌باشیم. این روش‌ها عبارت از پیش‌پرداخت، پرداخت وعده ‌دار (حساب مفتوح)، وصولی‌ها و اعتبارات اسنادی می‌باشد. تقسیم‌بندی مورد اشاره بر اساس تقدم، تأخر یا همزمانی میان پرداخت ثمن با تسلیم کالای موضوع قرارداد صورت گرفته است. نظر به تقدم پرداخت ثمن بر ارسال کالاها یا تقدم ارسال کالاها بر پرداخت ثمن، در دو روش اول توزیع نامتوازنی از ریسک عدم ایفای تعهدات قراردادی در میان طرفین صورت‌گرفته است و لذا از مطلوبیت و کارآمدی کمتری نسبت به دو روش دیگر برخورداراند.
در روش وصولی‌ها، فروشنده کالا را به کشورخریدار ارسال و اسناد مربوطه را برای بانکی از قبل مشخص‌شده می‌فرستد تا در صورت انجام تعهدات از قبیل پرداخت وجه یا قبول برات صادرشده، اسناد را به خریدار تسلیم نماید. روش مزبور از دو روش قبلی مطمئن‌تر اما بازهم ایفای تعهدات را همزمان نمی‌سازد.
اعتبارات اسنادی رایج‌ترین روش‌ پرداخت در بیع بین‌المللی است که ایفای تعهدات را همزمان و از خطر امتناع از انجام تعهد، بعد ایفای تعهد از طرف دیگری، جلوگیری می‌کند. پس از انعقاد قرارداد بیع، خریدار اقدام به گشایش اعتبار به ذینفعی فروشنده نموده تا با ارسال ارسال کالاها و ارائه اسناد از قبل تعیین‌شده، فارغ از اختلافات متقاضی با گشایندۀ اعتبار، بتواند وجه اعتبار را دریافت نماید.

کلیدواژه‌ها