تحلیل فقهی و حقوقی فرزندخواندگی دختران مجرد و زنان بی شوهر با تأکید بر قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بدسرپرست مصوب 1392

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

مدرس دانشگاه و دانشجوی دکتری تخصصی حقوق خصوصی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده

قانون جدید قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست مصوب 1392 از قانون سابق متضمن حمایت‌‌های بیشتری از اطفال و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست است. در این قانون بر مصلحت کودک و نوجوان تأکید زیادی شده است و برای تأمین امور و منافع مادی و معیشتی کودکان و نوجوانان مانند استفاده آنان از بیمه عمر یا مستمری و حقوق وظیفه توجه خاصی مبذول شده است؛ گرچه قانون سابق مشمول کودکان زیر 12سال بود لیکن این قانون دایره شمولیت قانون را تا 16 سال افزایش داد. نکته مهم قانون جدید مشمول بودن آن نسبت به کلیه اتباع ایرانی است چه در ایران چه در خارج از کشور اقامت داشته باشند که می‌توانند از مزایای سرپرستی کودکان یا نوجوانان بهره‌مند شوند؛ همچنین در این قانون افراد واجد شرایط سرپرستی نیز شامل زن و شوهر دارای فرزند و دختران مجرد و زنان بی شوهر نیز شده است؛ این ابتکار قانونگذار فاقد سبقه تقنینی بوده و قبل از قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست پیشینه تقنینی نداشته است؛ این قانون از بعد روحی و روانی و از بعد شخصیت‌دهی به کودکان و تاثیر مثبت در موفقیت آینده آن‌ها، مفید خواهد بود ولی خطری که کودکان را در این قانون تهدید می‌کند این است که اگر این دخترها و زنان بی شوهر بالای 30 سال ازدواج کردند؛ آینده این کودکان با تغییر سبک زندگی سرپرستان چه نتیجه‌ای خواهد داشت؛ نگارنده با روش تحلیلی – توصیفی به واکاوی و ارزیابی فقهی و حقوقی این نوآوری در این مقاله پژوهشی پرداخته است.

کلیدواژه‌ها